Hoe maak je een Minecraft-server

Wat je nodig hebt voordat je begint

Weet eerst welke editie jouw groep speelt. Deze gids behandelt Minecraft: Java Edition — de pc-versie waar dedicated servers, plugins en mods thuishoren. Spelen je vrienden op consoles, telefoons of via de Windows-app uit de Microsoft Store, dan is dat Bedrock Edition, en werkt de server anders: raadpleeg dan onze pagina Minecraft Bedrock-hosting. Java- en Bedrock-spelers kunnen niet samen op dezelfde vanilla-server spelen.

Voor de self-hosted route heb je het volgende nodig:

• Een pc met vrije RAM. De server draait naast je spel, dus als je op dezelfde machine speelt, reken dan op minstens 8 GB in totaal — grofweg 2-3 GB gaat naar de server, de rest naar Minecraft zelf en je besturingssysteem.
• Java 25. Actuele Minecraft-servers vereisen Java 25. Oudere spelversies hebben oudere Java-releases nodig (1.20.5 tot en met 1.21 draaien op Java 21) — een mismatch tussen Java en versie is een van de klassieke redenen waarom een server weigert te starten.
• Toegang tot je router. Vrienden buiten je thuisnetwerk kunnen pas meedoen nadat je een poort doorstuurt, wat inhoudt dat je inlogt op de beheerpagina van de router.
• 30-60 minuten de eerste keer.

Voor de gehoste route heb je niets van het bovenstaande nodig — alleen een browser. Daar komen we op terug in Route B.

Route A: een gratis Minecraft-server maken op je eigen pc

Dit is de klassieke manier, en het kost niets. Hier is de volledige volgorde voor Windows; macOS en Linux volgen dezelfde stappen met hun eigen installatieprogramma's en terminal.

1. Installeer Java 25. Download de gratis Temurin 25-build van adoptium.net en voer het installatieprogramma uit. Om te controleren of het gelukt is, open je een terminal (Windows: zoek naar "cmd") en typ je java -version — je zou versie 25 moeten zien.
2. Download het serverbestand. Haal de officiële server.jar van de serverdownloadpagina van minecraft.net. Zet hem in een nieuwe, lege map — de server maakt een tiental bestanden om zich heen aan, en dat wil je niet op je bureaublad laten gebeuren.
3. Draai hem één keer om de bestanden te genereren. Voer in een terminal die je in die map hebt geopend het volgende uit:

   java -Xmx2G -Xms2G -jar server.jar nogui

   Het deel -Xmx2G bepaalt hoeveel RAM je de server geeft (hier 2 GB — pas dit later aan met de RAM-gids hieronder). De eerste run stopt met opzet meteen: hij schrijft de configuratiebestanden en vraagt je de licentie te accepteren.
4. Accepteer de EULA. Open het nieuwe bestand eula.txt in een willekeurige teksteditor, wijzig eula=false in eula=true, sla op en voer hetzelfde commando opnieuw uit. Nu wordt de wereld gegenereerd en meldt de console Done.

   

5. Ga naar je eigen server. Start Minecraft (dezelfde versie als de server), ga naar Multiplayer, dan Add Server, en voer localhost in als adres. Als je in de wereld verschijnt, werkt de server — laten we nu je vrienden erbij halen.

   

6. Stel de basis van je server in. Stop de server (typ stop in de console) en open server.properties. De regels die op dag één de moeite waard zijn: motd (de naam die in de serverlijst verschijnt), max-players, difficulty en view-distance (verlaag dit naar 8 als de server zwaar aanvoelt). Geef jezelf beheerdersrechten in de console met op YourUsername.
7. Stuur poort 25565 door. Dit is de stap waar de meeste mensen vastlopen, want het menu van elke router is anders. Log in op je router (het adres staat meestal op het label), zoek "Port Forwarding" op en stuur TCP-poort 25565 door naar het lokale IP-adres van je pc. Als je eerst een vast lokaal IP voor je pc instelt (of een DHCP-reservering), gaat de regel niet stuk telkens als de pc opnieuw verbinding maakt.
   Let op: door een poort door te sturen, maak je je thuis-IP-adres openbaar. Iedereen aan wie je het adres geeft — en iedereen aan wie zij het doorgeven — kan het zien, en een griefer met een stresstesttool kan je hele thuisverbinding offline halen. Deel het adres alleen met mensen die je vertrouwt.

   

8. Deel je publieke adres. Je vrienden verbinden met je publieke IP (zoek "what is my IP" om het te zien), niet met localhost. Als je provider je een dynamisch IP geeft, verandert dat adres af en toe — een gratis dynamic-DNS-naam ondervangt dat.

Dat is een complete, werkende server. Voordat je hem als permanente opstelling omarmt, weeg je af waar je aan begint:

Route B: een gehoste Minecraft-server huren (binnen enkele minuten online)

Een gehoste server is dezelfde Java-serversoftware, maar dan draaiend in een datacenter in plaats van in je slaapkamer — dag en nacht online, op hardware die ervoor gebouwd is, achter echte DDoS-bescherming. Alles uit Route A (Java-versies, eula.txt, port forwarding, de machine wakker houden) is al geregeld. Zo ziet de volledige installatie eruit:

1. Kies een grootte. Kies op de Minecraft-hostingpagina hoe je speelt — vanilla met vrienden, een modpack of een volledig aangepaste opstelling — en stel de RAM in met de schuifregelaar. De plantekst vertelt je wat elke grootte comfortabel aankan, en de RAM-gids hieronder geldt hier ook.

   

2. Reken af. De server wordt automatisch geprovisioneerd — hij is binnen enkele ogenblikken na de bestelling geïnstalleerd en online, zonder ticket of wachten op een medewerker. Je paneeltoegang komt per e-mail binnen.
3. Kies je versie en software. In het GameCP-paneel schakelt de version changer met een paar klikken tussen Vanilla, Paper, Purpur, Forge, Fabric of NeoForge en elke Minecraft-versie — de bijbehorende Java-versie wordt automatisch voor je geselecteerd, dus de "verkeerde Java"-fout uit Route A bestaat hier gewoonweg niet.

   

4. Wil je een modpack? De ingebouwde installer doorzoekt CurseForge, Feed The Beast, Modrinth en Technic en zet de pack op — loader, Minecraft-versie, Java — met één klik.

   

5. Nodig je vrienden uit. Deel het serveradres (we kunnen een gratis subdomein instellen zoals play.yourname.com, zodat het makkelijk te onthouden is). Vrienden die je helpen de boel te beheren, kunnen hun eigen gratis subgebruikerslogin voor het paneel krijgen — geen wachtwoorden delen.
6. Stel back-ups in. Back-ups met één klik zitten in het paneel; maak een snapshot van de wereld voordat je met een nieuwe plugin of pack experimenteert, en herstel binnen enkele seconden als het misgaat.

Waar je concreet voor betaalt: de server blijft online met een streefwaarde van 99,9% uptime, of je pc nu aan staat of niet, Voxility DDoS-bescherming vangt aanvallen op die een thuisverbinding plat zouden leggen, werelden staan op NVMe SSD-opslag met CPU's met hoge kloksnelheid, en als je vastloopt, is livechat-support beschikbaar van 8:00 – 23:00 (tijd in Chișinău). Draai je al een self-hosted wereld? Migreren is gratis — zie de FAQ.

Hoeveel RAM heeft een Minecraft-server nodig?

RAM is dé vraag als het om de juiste grootte gaat, en het eerlijke antwoord hangt van twee dingen af: hoeveel spelers je verwacht, en of je mods draait. Vanilla is licht; elke plugin voegt een beetje toe; modpacks zijn de echte RAM-slokoppen, want elke mod laadt zijn eigen code, items en wereldgeneratie in het geheugen.

Nog iets wat RAM niet kan oplossen: Minecraft draait zijn wereld grotendeels op één CPU-thread, dus single-coresnelheid telt net zo zwaar als geheugen. Daarom doet 32 GB naar een haperende server smijten vaak niets, en daarom draaien de gehoste plannen hier op Ryzen- en Intel i9-CPU's met hoge kloksnelheid in plaats van veel trage cores.

Vanilla, Paper, Forge of Fabric: welk servertype kun je het beste draaien?

De server.jar uit Route A is de vanilla-server, maar dat is zelden wat community's daadwerkelijk draaien. Vier namen dekken vrijwel elke server die je in het wild tegenkomt:

• Vanilla — de officiële, onaangetaste ervaring. Geen verrassingen bij het opzetten, maar geen plugins en zwakkere prestaties op schaal. Ideaal voor een handvol vrienden die pure survival willen.
• Paper — de facto de standaard voor publieke servers. Dezelfde gameplay als vanilla, maar dramatisch betere prestaties, plus ondersteuning voor plugins (rangen, beveiliging, minigames) die alleen server-side worden geïnstalleerd — spelers hoeven niets te downloaden. Ben je vanilla ontgroeid, dan is dit de volgende stap.
• Forge / NeoForge — de loaders voor klassieke mods en de grote allesomvattende modpacks (All the Mods, RLCraft, FTB). Spelers moeten aan hun kant dezelfde mods draaien, en daarom zijn packs de praktische manier om ze te verspreiden. NeoForge is de community-fork waar op recente versies de meeste nieuwe Forge-achtige ontwikkeling op mikt.
• Fabric — een lichtgewicht mod-loader die snel wordt bijgewerkt, de thuisbasis van performancemods zoals Sodium en Lithium. Het best voor kleinere of op prestaties gerichte modded opstellingen.

Je hoeft dit niet meteen op dag één goed te hebben. Van software wisselen op een gehost plan is een kwestie van een paar klikken in de version changer (je wereld overleeft de wissel), en self-hosters verwisselen simpelweg de jar. Voor een diepere duik in loaders en het bepalen van de modpack-grootte, zie de pagina modded Minecraft-hosting.

Houd je server veilig en online

Een paar instellingen maken het verschil tussen een server die jaren meegaat en een die sneuvelt bij de eerste de beste griefer:

• Gebruik de whitelist. Zet hem aan voor elke privéserver, zodat alleen uitgenodigde spelers kunnen meedoen — stel white-list=true in server.properties in en voeg daarna vrienden toe vanuit de console:

  whitelist add TheirUsername

• Houd online-mode=true. Dit verifieert elke speler aan de hand van hun echte Mojang-account. Zet je het uit ("cracked"-modus), dan kan iedereen zich als iedereen voordoen — inclusief je beheerders.
• Maak een back-up voordat je experimenteert. De wereldmap is het enige wat je niet opnieuw kunt downloaden. Self-hosted: kopieer de map world volgens een schema naar een andere plek. Gehost: gebruik de back-ups met één klik in het paneel vóór elke plugin- of packwijziging.
• Neem DDoS serieus als je openbaar gaat. Zodra een serveradres publiekelijk rondgaat, zijn aanvallen niet langer hypothetisch. Een thuisverbinding heeft niets ervoor staan — één boze speler met een booter haalt je hele huishouden offline. Datacenterhosting plaatst toegewijde filtering (Voxility, in ons geval) tussen het internet en je server.